أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)

449

مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )

مراسم حج از شام درآمده و به جانب حجاز متوجه گرديد . چون مسافت كمى به مكّهء مكرّمه داشت اشراف و اعيان اهالى استقبال نموده و از قحطى آب شكايت نموده گفتند كه : امسال در خطّهء حجاز قحطى پديدار شده است از آن هراسانيم كه قحط آب نيز ظاهر گردد ، اهالى حرمين از اين‌رو در نهايت اضطرار و پريشانى بوده و چون در موسم حج حجاج مسلمين از قحطى آب زحمت خواهند ديد لهذا مردم عموما از اين جهت تكدر و ملالت دارند . اهالى بدين كلمات عمر بن عبد العزيز را به استدعاى باران مجبور نمودند . عمر بن عبد العزيز به واسطهء اين اتحاد و اتفاقى كه از مردم مشاهده شد با قافلهء حجّاج و كسانى كه از مكّهء معظّمه به استقبال آمده بودند در همان موقع به استدعاى باران مجبور نمودند ، و برحسب حكمت در آن سال آن قدر باران آمد كه سكنهء حجاز آن‌چنان بارانى نديده بودند از هر طرف سيلهاى قوى جارى شده و اطراف اربعهء مكّهء مكرمه را سيراب ساخت . و از بركت دعاى عمر بن عبد العزيز آن سال در حجاز بركت و ارزانى فوق العاده حاصل و مشهود گشت . ششم : از سيول حجاز سيل ابوشاكر است كه در سال يكصد و بيستم ( 120 ) هجرت و در عصر هشام بن عبد الملك ظاهر شده است چون به اسم ابو شاكر يكى از اجلّهء رجال دولت در قافلهء حجاج سال مذور بود و از شدّت هجوم و سطوت سيل تلاش و اضطراب فوق العاده مىنمود لهذا سيل مذكور چندى به اسم ابو شاكر مسمّى و مشهور بود . هفتم : از سيول حجاز سيل مخيل است كه در تاريخ يكصد و هشتاد و چهار ( 184 ) هجرت واقع شده و به دهشت فوق العاده داخل مسجد الحرام گرديده و خرابى زياد نموده است خانه‌ها و اشخاصى كه در سيل مذكور تلف و خراب شده بود حدّ و حصر نداشت . هشتم : سيول ، سيل حنظله است كه در تاريخ دويست و دوم ( 202 ) سال هجرت در عهد مأمون خليفه ظاهر شده است . سيل مذكور چون به يك دهشت فوق الحدّ ظاهر